Διαχρονικά, από τις μεταπολεμικές δεκαετίες έως τις μέρες μας, η ρητορική γύρω από την τουριστική δραστηριότητα στην Ελλάδα εστιάζει στη συγκρότηση μιας «εξωστρεφούς» και διαρκώς μοντέρνας, προοδευτικής ταυτότητας, τόσο κοινωνικής/πολιτιστικής, όσο και καθεαυτό χωρικής και μορφολογικής. Η προσέγγιση αυτή ερμηνεύει τη σχέση του τοπικού με το κάθε φορά «άλλο» ως το στοιχείο που εγγυάται την διαρκώς ανανεούμενη και αμφίπλευρη μετασκευή του τοπίου, της εμπειρίας, και, στη δική μας περίπτωση, της αρχιτεκτονικής. Κατά τη γνώμη μας, η «κατασκευή του τοπίου και της ταυτότητας» ως ένα τουριστικό προϊόν αποτελεί μια ιδιαίτερα πολύπλοκη πολιτική και πολιτιστική διεργασία, η οποία δεν μπορεί να κατανοηθεί ως θετική ή αρνητική, ιδιαίτερα όταν αυτή προκύπτει από άκαμπτα ιδεολογικά και «πραγματικά» δίπολα.

Σήμερα αυτό το μοντέλο συναντά μια νέα παγκόσμια και τοπική αγορά, τρομακτική σε κλίμακα, με πρωτοφανείς περιβαλλοντικές, κοινωνικές και χωρικές επιπτώσεις. Ίσως η πιο χαρακτηριστική στιγμή, εμβληματική της πλήρους κατάρρευσης και παράδοσης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας στα νέα τουριστικά και επενδυτικά πρότυπα είναι ο κορεσμός του αποχετευτικού συστήματος στα νότια προάστια – η λεγόμενη «Αθηναϊκή Ριβιέρα» πνιγμένη στα λύματα.

[…]

Ever since  the post-war decades, the rhetoric around tourism in Greece has focused on the construction of an “extrovert” and incessantly modern, progressive identity, one that is both social and cultural, as well as spatial and morphological. This approach perceives the relationship between the “local” and the “other” as the element that guarantees the continuously renewed and reciprocal reconstruction of the landscape, its experience, and, in our case, architecture. In our view, the “construction of the landscape and the local identity” as a tourist product constitutes a particularly complex political and cultural process, which cannot be understood simply as positive or negative, especially when it originates from rigid ideological dipoles. 

Today this pattern is further situated within a new global and local market, terrifying in scale, with unprecedented environmental, social and spatial impacts. Perhaps the most characteristic moment, emblematic of the collapse and complete surrender of Greek society and economy to new tourist and investment models, is the saturation of the sewage system in the southern suburbs of Athens – the mythical “Athenian Riviera” drowned in excrement.

[…]

[link to the full article]

Photo by Yiorgis Yerolymbos